پیت بول

پیت بول

نژاد آمریکن پیت بول تریر لقب جنگجوی شکست ناپذیر را در میان تمامی نژادها به خود اختصاص داده است. سر به شکل مستطیل و بخصوص مابین گونه ها پهن می شود این حیوان فک بزرگ و قدرتمندی دارد. گردنی ضخیم، عضلانی دارد. پیت بول آمریکایی دارای بدنی عضلانی، قدرتمند، چابک میباشد

دندانها ردیف و قیچی مانند میباشد. بدن حیوان از موهایی کوتاه، درخشان و زمخت پوشیده شده است و در انواع رنگها یافت می شود.این حیوان معمولا عکس العملی غیر قابل پیش بینی دارد. در گذشته ملقب به سگ آدمخوار بود، طبیعت این حیوان پرخاشگر، مهاجم و سلطه جو است و تنها برای صاحب خود همراه و دوست خوبی است. پیت بول جذاب، بسیار باوفا و پر محبت نسبت به اعضای خانواده صاحبش است حیوانی مطیع و فوق العاده شجاع و باهوش و ایده آل برای نگهبانی است.

پیت بول ، همراه با نیرو و قدرت خاص. برای دفاع از اعضا خانواده صاحب خود تا پای جان میجنگد. این سگ به دریدن گلو شهرت دارد به هرحال اگر پیت بول را به عنوان حیوان خانگی خود انتخاب می کنید باید از سنین تولگی وی را اجتماعی کرده و تحت آموزشهای لازم قرار دهید.

پت بول تریر توانایی زیادی در مبارزه ، جنگیدن و پاره کردن گلوی سگهای دیگر داشته از این رو لغب سگ “جنگجوی شکست ناپذیر” را بر او نهادند. بنا به آمار تنها در کشور آمریکا سالانه ۶۰% از مرگ و میر ناشی از گاز گرفتن سگها مربوط به نژاد پت بول تریر می باشد.

در برخورد این نژاد با افراد غریبه در بسیاری از موارد منجر به حمله پت بول ها می شود از این رو سگ پت بول به سگ “آدمخوار” شهرت یافته است.

تریر پیتبول آمریکایی در صورتی که به خوبی آموزش داده بشه و اجتماعی بشه، همبازی خیلی خوبی برای بچه ها خواهد بود. او با آدم ها خیلی مهربون و با محبته و برای سگ گارد شدن مناسب نیست چون علاقه عجیبی به راضی کردن آدم ها داره! تریر پیتبول آمریکایی خودش رو وقف خانواده و هدفش میکنه و به اون ها وفاداره تا جایی که ممکنه تا لحظه‌ی مرگ از اون ها دفاع کنه. این سگ ها به شدت باهوش هستن و به راحتی دستورها و حقه ها رو یاد میگیرن. به شدت میل به زندگی دارن و دوست دارن که در هرچیزی که اطرافشون اتفاق میفته دخالت کنن. اونها در بزرگسالی هم مثل یه توله شر و شیطون هستن و این سرزندگی باعث میشه زندگی کنارشون خوش بگذره. وقتی یکی از این سگ ها رو از نزدیک ببینید و با ویژگی هاش آشنا بشید باورتون نمیشه که چطور تا الان بدون اونها زندگی کردین.

شخصیت سگ پیت بول

پیت بول ها عاشق انسان ها هستند و اهمیتی نمی دهند که اندازه‌ی اونها مانعی برای در آغوش گرفته شدنشون هست. از اطراف خود با اطمینان و تیزبینی آگاه هستند. اونها سگ های آگاهی هستند چراکه اگر غریبه ای ببینن به شما اطلاع خواهند داد ولی این احتمالا بخاطر این هست که دوست دارن به مهمون جدید خوش آمد گویی کنن. درحالی که عشق اونها به انسان ها باعث میشه مراقبان خوبی نباشن، جرئت اونها مثال زدنیه و تا پای جون از خانوادشون محافظت میکنن. تریر پیتبول آمریکایی مثل هر سگ دیگری به اجتماعی شدن زود هنگام و مواجهه با افراد مختلف، مناظر متفاوت و صداها و تجربیات گوناگون در جوانی نیاز داره. اجتماعی شدن به شما این تضمین رو میده که سگ شما حیوون خوبی خواهد شد.

مراقبت ها

انتظار میره که روزانه یک ساعت پیاده روی، بازی یا تمرین و ورزش با این سگ داشته باشید. درسته که تریر پیتبول آمریکایی عاشق انسان هاست ولی اگه با وسایلش تنها بمونه، بخاطر قدرت زیادی که بواسطه‌ی جثه‌ی بزرگش داره، خیلی لجوج میشه.

تمرینات اطاعت را از سن پایین سگ شروع کنید و تا آخر عمرش ادامه بدین. تمرین باعث ایجاد رابطه‌ی محکم با تریر پیتبول شما میشه. اونها نمیتونن برای مدت طولانی در فضای بیرون بمونن چون تحمل هوای سرد رو ندارن. حتی اگر هوا سرد نباشه هم این سگ ها بیشتر خانگی هستن تا بیرون. اونها به شدت به خانواده وابسته هستن و اگه برای مدت طولانی تنها بمونن زجر میکشن.

خوراک سگ پیت بول

میزان مصرف روزانه‌ی پیشنهادی

1.5 تا 2.5 پیمانه غذای خشک باکیفیت در روز، در دو وعده. نکته: اینکه سگ بزرگسال شما چقدر غذا میخوره به سایز، سن، وضعیت جسمانی، متابولیسم و میزان فعالیتش بستگی داره. سگ ها هم مثل انسان ها با یکدیگر فرق دارند و همگی به یک اندازه به غذا نیاز ندارند.

واضحه که سگ هایی که فعالیت زیادی دارند، نسبت به سگ های تنبل غذای بیشتری نیاز دارند. کیفیت غذای خشکی هم که تهیه میکنید هم باعث تفاوت میشه، هرچه کیفیت بیشتری داشته باشه، ارزش غذایی بیشتری هم داره و مقدار کمتری از اون رو در طرف سگتون خواهید ریخت. برای جلوگیری از اضافه وزن، غذای سگ‌تون رو به اندازه ای که روی بسته غذا درج شده براش بریزید و بجای اینکه همیشه غذا اطرافش باشه در ساعت مشخصی بهش غذا بدید.

سگ پیت بولی که مشکل اضافه وزن داره میتونید دنده هاشو از زیر عضلاتش حس کنید ولی نمیتونید ببینید. اگر دنده ها زیر چربی مخفی شده باشن، سگ‌تون باید رژیم بگیره.

رابطه با بچه‌ها و سایر حیوانات خانگی

تریر پیتبول آمریکایی عاشق بچه‌هاست و البته نه بعنوان صبحانه اش! اونها بخاطر محکم و قوی بودن، پر انرژی بودن و صبور بودن، همبازی های ایده آلی هستن. البته باید بگیم که هیچ سگی با هیچ نژاد و اندازه ای نباید بدون نظارت بزرگتر ها با بچه ها تنها بشه.

اگر کسی نبود که مراقب اون‌ها باشه، سگ باید داخل جعبه بمونه، خصوصا زمانی که به بلوغ جنسی رسیده باشه؛ بخاطر همین موضوع هم هست که رفتار شناسی و نگهداری صحیح از سگ‌ها همیشه باید به درستی به صاحبان اونها آموزش داده بشه. اجازه ندید که بچه ها دم یا گوش سگ رو بکشن. بهشون یاد بدین که هرگز وقتی سگ خوابه یا داره غذا میخوره سمتش نرن و سعی نکنن غذاش رو ازش بگیرن. بعضی از سگ های تریر پیتبول آمریکایی بخاطر گذشته‌ی جنگجویی که داشتند، هنوز در مواجهه با دیگر سگ‌ها عصبی و خشن هستن. ولی اگر از سن پایین تربیت بشن و بفهمن که چه رفتاری از اون‌ها انتظار میره، این خشونت کم کم از بین میره و بهش غلبه میکنن. بسیاری از این سگ‌ها با گربه‌ها دوست هستن ولی در کل برای امنیت بیشتر بهتره که وقتی حیوانات خانگی دیگری هم در کنارش هست، مواظب اونها باشید.

در اخر

سگ نژاد امریکن پیت بول تریر عاشق مردم ولی به عنوان سگ گارد، شجاعت بی بدیل دارد و از خانواده خود تا پای جان دفاع میکند. مثل هر سگ، آمریکایی پیت بول باید از تولگی اجتماعی شود تا بخوبی رشد کند.

بی شک تاریخچه پیدایش سگ نژاد پت بول تریر آمریکایی به دوره جنگ سگها باز می گردد و منشاء این نژاد سگ از آمیزش سگ بولداگ با گروه سگهای تریر می باشد.

سگ نژاد امریکن پیت بول تریر شمالی به دلیل خلق و خو و خصوصیات نژادیش با نامهای “سگ آدمخوار” و “سگ جنگجوی شکست ناپذیر” شهرت یافت. در گذشته به علت شجاعت ، بی باکی  ٬بی رحمی ٬ قدرت و توانایی که در مبارزه داشته است از این نژاد برای شرکت در مسابقات جنگ سگها استفاده می شد.

ویژگی‌هایی که این سگ‌ها رو به بازیکن‌های مطیع و زیرک تبدیل کرده باعث جلب توجه آدم‌های بی‌پروایی که دنبال رقبای قَدَر برای رینگ‌های مبارزه‌ی سگ‌هاشون دارن شده. متاسفانه در نتیجه این کار سگ های نژاد بول و خصوصا نژاد پیتبول تریر آمریکایی (APBT) به خطرناک بودن معروف شدن. البته این شهرت بی دلیل هم نیست و واقعیت امر همینه. ولی شایعات و ترس حاصل از رفتار تعدادی از سگ ها که صاحبانشون افرادی بی رحم و بی اهمیت بودن، باعث شد در بعضی از شهرها و کشورها قوانینی بر علیه این نژاد وضع بشه.

بعنوان صاحب سگ پیتبول باید اینو بدونید که ممکنه با عصبانیت و خصومت افرادی که از ویژگی‌های سگ شما بی‌اطلاع هستن مواجه بشید. این سگ برای همگان مناسب نیست، مخصوصا کسانی که علاقه ای به آموزش دادن و اجتماعی کردن نداردن و نمیتونن یا نمیخوان که مدام در حال سر و کله زدن با سگشون باشن.

رنگ پوست پیت بول

موی کوتاه این نژاد براق هست و رنگ های مختلفی داره، قرمز، آبی، خاکستری، قهوه ای، سفید، سیاه یا خالدار. اونها زیاد نیازی به برس کشیدن روزانه ندارن و برای تمیز کردن پوستشون حمام دوره ای کافیه. برس کشیدن با یک برس سفت و تمیز کردن با پارچه باعث میشه که براق بودن پوست‌شون حفظ بشه.

 

وزن پیت بول

وزن در نرها: (۵۰-۱۰) کیلوگرم، در ماده ها: (۵۰-۱۰) کیلوگرم

قد در نرها: (۵۶-۴۶) سانتی متر، در ماده ها: (۵۶-۴۶) سانتی متر

حداقل دو یا سه بار در هفته دندون هاشو مسواک کنید تا باقی مونده‌ی غذا و باکتری که بین دندون هاش مونده تمیز بشه. البته مسواک روزانه بهتره اگر میخواید که بوی بد دهان یا مشکلات گوارشی پیدا نکنه. اگر ناخن های سگ شما بطور طبیعی کوتاه نمیشن، دو یا سه بار در ماه کوتاهشون کنید. اگر صدای ناخن هاش رو روی زمین میشنوید، یعنی وقت کوتاه شدنشونه. داخل ناخن های پای سگ رگ های خونی هست که اگر زیاد کوتاه بشن باعث خونریزی میشه و دفعه‌ی بعدی که ناخنگیر رو ببینه باهاتون همکاری نمیکنه

پس اگر در ناخن گرفتن تجربه ندارید، از یک دامپزشک یا آرایشگر بخواین که کمکتون کنه. گوش های سگتون رو هر هفته چک کنید، اگر قرمز شده بودن یا بوی بدی میداد نشان دهنده‌ی عفونت هست. وقتی گوش سگتون رو چک میکنید، اونها رو با یک پارچه‌ی مرطوب گلوله شده و با گوش پاک کن به آرومی پاک کنید تا از عفونت جلوگیری کنید

چیزی داخل کانال گوشش قرار ندید و فقط قسمت بیرونی گوش رو تمیز کنید. تریر پیتبول آمریکایی خودتون رو از زمانی که پاپی هست به تمیز و مرتب شدن عادت بدید. مکررا پاها و پنجه هاش (سگ ها خیلی نسبت به لمس شدن پاهاشون حساس هستند) و داخل گوش ها و دهانش رو بررسی کنید. سعی کنید تمیز کردنش با تعریف و جایزه همراه بشه تا یک تجربه‌ی خوب داشته باشه و در بزرگسالی برای تست های دامپزشکی با شما همکاری کنه

هنگام اصلاح چک کنید که جای زخم، جوش، حساسیت، التهاب، عفونت و قرمزی روی پوست، دماغ، دهان، چشم ها و پاهای سگتون نباشه. چشم ها باید واضح و بدون قرمزی یا ترشح باشند. اگر بررسی های هفته ای انجام بدید، زودتر متوجه علائم بیماری میشید و میتونید جلوی پیشرفتش رو بگیرید.