قفقازی

d2

سگهای امروزی که ما آنها را با نام سگهای اهلی می شناسیم ، همانند گرگ ، روباه ، شغال و دینگو جزء خانواده سگ سانان می باشند. در مورد منشاء به وجود آمدن سگهای اهلی نظریات مختلفی وجود دارد.یکی از این سگ ها .سگی با نژاد قفقازی یا سگ گله آسیایی یا سگ سرابی یا یکی از نژادهای معروف سگ است.

رفتار و خلق وخوی قفقازی

این نژاد که به شپرد قفقازی نیز معروف است برای محافظت از گله های چهارپایان تولید شد. این سگ بسیار جسور، سرسخت و شجاع است. این سگ در صورتی که به خوبی آموزش داده نشود می تواند تمایلات و رفتارهای خشنی را در مورد افرادی که نمی شناسد انجام دهد و تمایل بسیار شدیدی به مقابله با خطرات دارد. انواع بزرگ با فعالیت و هوشیار ، قوی ، متعادل و آرام و واکنشهای دفاعی که از خود بروز می دهند آنها را فعال و تکامل یافته نشان می دهد. خلق و خوی تهاجمی و بدگمانی نسبت به غریبه ها از دیگر خصوصیات آنهاست. سگ قفقازی قاطع ، بی باک ، شجاع ، نترس ، سرسخت ، سلطه جو ، بدگمان نسبت به بیگانگان و درنده خو هستند. باید برای اجتناب از حوادث ناگوار به دست سگهای قفقازی در بزرگسالی ، این نژاد را از تولگی اجتماعی کرد و تربیت اطاعت پذیری بر روی این نژاد انجام شود.

این نژاد دارای حس ششم و غریزه بسیار قوی بوده به طوری که هر آنچه که مربوط به صاحب وی و خانواده اش می شود چه از ملک و اشیا و حتی حیوانات و سگهای دیگر را بخشی از خانواده صاحب خود محصوب می کند و از هیچ کاری برای حفاظت از آنها دریغ نمی کند.

به علت داشتن روحیه سلطه جو ، خشن و قدرت فوق العاده از تنها گذاشتن این نژاد با کودکان اجتناب شود چون حتی شوخی و بازی نژادهای قدرتمند و بزرگ جثه مانند قفقازی با کودکان هم می تواند با خطر برای کودکان همراه باشد.

قفقازی ها حتی نسبت به سگهای دیگر هم روحیه سلطه جویی و قدرت طلبی دارند که با اجتماعی کردن و تربیت اطاعت پذیری در سنین تولگی می توان این روحیه سلطه جویی را کنترل کرد.

به عقیده کارشناسان سگی بسیار قدرتمند ، فعال ، قابل اعتماد ، مناسب برای امرپاسبانی ، با خصوصیات ممتازاست. در بعضی از مقالات علمی خارجی قدرت این نژاد را با تفنگ کالیبر ۴۵ ارزیابی کرده اند.

خصوصیات نژادی قفقازی

این نژاد جزء گروه سگهای ماستیف و از دسته سگهای کاری می باشد ، در کشورهای همسایه با موطن اصلی این نژاد دارای گوناگونی و انواع مختلف بوده و به طورعمده بر ۳ نوع مختلف زیر تقسیم بندی می شود:

1-نوع گرجی یا گرجستانی سگهای قفقازی که به “سگ خرسی” هم شهرت دارند و در میان قفقازی ها بزرگترین وزن ، جثه و سر و جمجمه را دارد.

2-نوع ارمنی که کمی از نوع گرجی کوچکتراست ، با بدنی مربع شکل و موها بلند ولی کمی کوتاهتر از نوع گرجی ، موهای بلند وی در نواحی پشت دست پاها و دم وی مشهودهستند ، رنگ آمیزی وی نسبت به دیگر قفقازی ها متفاوت بوده و به رنگهای خاکستری و ترکیب چند رنگ مختلف می باشند.

3-نوع آذری که خود به دو گونه “کوهپایه ای” و “قله ای” تقسیم می شود، نوع قله ای این گونه پاهای بلندی دارد و به رنگهای زرد روشن و نارنجی بوده و دارای پوزه با صورت سیاه رنگ است ، از لحاظ ظاهر گونه قله ای به گرجستانی نزدیکتراست ، نوع کوهپایه ای از تمام گونه ها کم موتر و کوچکتر بوده و کارشناسان به این گونه خاص “گامپر” می گویند.

البته این نوع در نقاط مختلف جغرافیایی و کشورهای همجوار مانند ترکیه و ایران به اسامی گوناگون و مختلف خوانده می شود.

شریط نگهداری قفقازی

سگ قفقازی برای زندگی در آپارتمان و خانه های کوچک توصیه نمی شود این نژاد احتیاج به فعالیت فیزیکی و ورزش زیاد دارد و بهترین مکان زندگی ، نگهداری در منازل بزرگ با حیاط وسیع و در مزارع و باغها برای امر نگهبانی می باشد.

همچنین به این نژاد برای نگهداری در مناطق گرم و خشک و بیابانی توصیه نمی شود ، بیشتر برای مناطق جغرافیایی که دارای آب و هوا و اقلیم سرد و معتدل و خنک می باشند مناسب است.

آراستن قفقازی

جهت آراستن به دلیل پوشش بدن پر پشت و پرمو ، بورس زدن مداوم و به طور روزانه و حمام در مواقع لزوم و به طور ماهیانه و یا در پایان هر فصل توصیه می شود.

فعالیت بدنی قفقازی

رای افرادی توصیه می شود که دارای فضای زیادی جهت دویدن حیوان دارند از آنجا که یک سگ چوپان است و پر انرژی ، پیاده روی های روزانه و طولانی مدت پیشنهاد می شود. به خاطر داشته باشید که هرگز در هنگام پیاده روی سگ نباید جلوتر از صاحب راه برود چرا که در ذهن او فرمانده کسی است که جلوتر قدم بر می دارد و آن شخص انسان است ، نه او.

طول عمر قفقازی

بین 11-10 سال

درکل

سگ قفقازی برای زندگی در آپارتمان و خانه های کوچک توصیه نمی شود این نژاد احتیاج به فعالیت فیزیکی و ورزش زیاد دارد و بهترین مکان زندگی ، نگهداری در منازل بزرگ با حیاط وسیع و در مزارع و باغها برای امر نگهبانی می باشد.

سگ قفقازی یک سگ گله آسیایی است و همانطور که از اسمش پیداست متعلق به شمال قفقاز، گرجستان، ارمنستان و آذربایجان می‌باشد. زادگاه اصلی این سگ کشور گرجستان است. سگ گله قفقازی که در ایران به اسامی سگ سرابی یا سگ قفقازی شناخته می شود از جمله سگهای اصیل ایرانی است که بر خلاف آنچه که در استاندارد FCI آمده است منشاء نژادی آن ایران قدیم است. مطالعه منابع تاریخی در خصوص تاریخ تمدن بشر روشن می سازد که باور سگ شناسان و محققین این رشته از علوم در خصوص اعتقاد به اهلی شدن حیوانات خانگی و بخصوص سگ در منطقه خاور میانه کاملا درست می باشد و بر همین اساس قدیمی ترین  و کهن ترین نژادهای سگ جهان را می توان در این منطقه پیدا نمود. از طرفی با توجه به گستردگی ایران قدیم ، سگهای قفقازی را می توان از نژادهای قدیمی و اصیل ایرانی دانست که متاسفانه به دو دلیل اساسی بنام کشور همسایه شمالی ایران ثبت و به جهان معرفی شده است.

سگهای گله قفقازی، سگهایی با اندازه خیلی بزرگ یا متوسط بزرگ جثه و نیرومند با ساختاری درشت و خشن و به طور طبیعی سگهایی مهاجم و بد گمان نسبت به غریبه ها هستند. این خصوصیات منحصر به فرد توام با سایر ویژگیها نظیر قدرت تحمل بالا ، بی ادعایی و توانایی سازگاری با شرایط مختلف حرارتی و آب و هوایی اجازه استفاده از این نژاد را تقریبا در تمام نواحی روسیه ( اتحاد جماهیر ) می دهد. سگهای قفقازی از جمله سگهای قوی و قدرتمند و محافظ هستند که در امور گله داری نه به عنوان چوپان بلکه به عنوان سگ نگهبان گله مورد توجه گله داران هستند. این سگها به واسطه بزرگی جثه و قدرت و توانایی خویش اصولا در همراهی با چند سگ گله سبک به کار مراقبت از گله مشغول هستند.

اندازه و وزن در انواع مختلف قفقازی گوناگون است ولی به طور کلی

اندازه و وزن در نرها ۶۸ تا ۷۵ سانتیمتر “مطلوب ۷۲ تا ۷۵ سانتیمتر” است. وزن در حدود حداعقل از ۵۰ تا به بالا ۱۵۰ کیلوگرم می باشد.

وزن و اندازه در ماده ها از ۶۴ تا ۷۰ سانتیمتر “مطلوب۶۷ تا ۷۰ سانتیمتر” است. وزن حداعقل ۴۵ کیلوگرم به بالا می باشد.

جثه و وزن ماده ها نسبت به نرها کوچکتراست.