سرابی

3سرابی

سگ سرابی ایرانی شجاع ترین سگ جهان…

به طور کلی سگ سرابی در ۴ تیپ و گونه مختلف یافت می شود که عبارتند از:

1-سگ سرابی موبلند

این گونه منحصر به فرد از نژاد سرابی حاصل آمیزش سگ های “قفقازی شاهسون” که به نام “سگ شاهسون” هم معروف است با آمیزش سگهای “سرابی” به وجود امده است. این گونه به تعداد زیاد بین عشایر شاهسون و روستاهای کوهستان سبلان یافت می شود.

 

2-سگ سرابی موکوتاه(موصاف)

این گونه از نژاد سرابی ، از لحاظ شباهت ظاهری بسیار زیادی که به نژاد “سگ کانکال” که منصوب به کشور ترکیه است دارد ، منحصر به فرد می باشد و دارای غب غب و پوزه‌ و سر بزرگ ، دست‌های کشیده و قطوراست و در روستاهای اطراف کوه “بزقوش” یافت می شود.

3-سگ سرابی قرمز

این گونه از نژاد سرابی در دو نوع موبلند و موکوتاه یافت می شود و به رنگهای قرمز و بلوطی موجود است که اطراف مناطق شربیان و “دودوزان” یافت می شود.

 

 

4-سگ سرابی سیاه

این گونه از نژاد سرابی نیز بسیار منحصر به فرد و کمیاب است که از آمیزش “سگ سیاه خوی” یا “قره خوی” با “سگهای سرابی” به وجود آمده است.

راه رفتن سرابی ها

به شکل آرام ، روان و شل ولی با گام های استوار و محکم به مانند راه رفتن سلطان حیوانات شیر در قلمرو خویش است.

خلق و خو

سرابی در برابر بیگانگان ، غریبه ها و در نزاع با سگها ، بسیار بی باک ، شجاع و درنده است و تا جان در بدن دارد از پا نمی ایستد. به جرئت می توان گفت کمتر نژادی در دنیا توان مقابله با این نژاد شاخص ایرانی را دارد.

در ایام قدیم به خاطر صفات ممتاز و بی همتایش ، قدرت فوق العاده و هوش سرشار ، بی باکی و توانایی بی همتای وی در مبارزه با حیوانات درنده و به خصوص خرس از وی به عنوان “سگ گله” و “پاسبان گله” شکست ناپذیر و “سگ محافظ  و نگهبان مزارع” و “سگ جنگجو” در مسابقات (سگ جنگی) استفاده می شد.

سگ های سرابی بر خلاف ظاهر خشن ، درنده و ترسناک ، بسیار مهربان ، مطیع ، منطقی ، عاقل ، دارای حافضه و غریزه بسیار قوی و کاملاً تربیت پذیر و بسیار فادار نسبت به صاحب خویش است، به ندرت اتفاق می افتد سگ سرابی بی موقع و بی علت پارس کند. این نژاد سگ عاشقانه صاحب خویش و خانواده وی را دوست می دارد و از هر کاری برای خوشحالی صاحب خود دریغ نکرده ، همواره صبورانه و مهربان مطیع فرامین صاحب خویش است ، هیچگاه به وی خصومت و سلطه جویی نمی کند ، حتی اگر مورد اذیت صاحب خود به خصوص کودکان اعضای خانواده وی قرارگیرد.

این نژاد به راحتی تربیت پذیزاست و ازهوش و ذکاوت بالایی برخوردار است. به طوری که به راحتی تمیرینات را فرا گرفته و هیچگاه آنها را از یاد نمی برد.

این نژاد برای زندگی در محیط شهری و زندگی در کنار خانواده ، بهتر است از سنین تولگی اجتماعی شود و مورد تربیت اطاعت پذیری قرار بگیرد ، ولی در هر حال نسبت به صاحب خویش مطیع و تسلیم و وفادار است.

طول عمر

سگ نژاد سرابی طول عمر نسبتاً زیادی دارند و میانگین سن آنها ۱۲ تا ۱۵ سال است ، ولی اگر از سگ سرابی در مسابقات “سگ جنگی – جنگ سگ ها”  استفاده شود طول عمر وی کاهش چشم گیری داشته و طول عمر کمتری در حدود ۶ تا ۱۰ سال خواهد داشت.

سگ سرابی در زمانهای قدیم و قبل از اسلام طبق آثار به جا مانده از حکاکیها و کتیبه ها در مناطق باستانی آذربایجان و سراب مشاهده شده است که در آن دوران درارتش از سگ هایه غول پیکری شبیه به سگهای امروزی استفاده میکردن در آن زمان ها برایه حفظ امادگی این سگ ها مبارز در زمان صلح مسابقاتی را ترتیب میدادند که شامل مبارزه سگ با انسان که شخصی لباس ارتش دشمن را به تن کرده و با سگ مبارزه میکرده سگهای سراب تا ۱۰۰ سال گذشته بیشتر در چند روستا مرکزیت بیشتری داشتند:

شهر سراب
روستای اسب فروشان
روستای هیریز
روستای اوغان
در این ۴مکان حدود ۹۵% از سگهای بزرگ و قهرمان وجود داشته که حدود ۶۰% این سگها متعلق به دو روستایه هیریز و اسب فروشان بود که متاسفانه در زمان حال به دلیل بی توجهی و نبود امکانات و کمک و مشکلات اجتماعی سگ سرابی اصیل در هیریز تقریبا منقرض شده و در اسب فروشان هم آنطور که باید نیست اما خوشبختانه امروزه این سگ در اکثر روستاهایه سراب به نسبت یافت میشود و در استان آذربایجان غربی و شرقی و شمال ایران و تهران پراکنده شده اند. سگ سرابی در مواجه با هر تهدیدی بسیار شجاع و بی‌باک بوده و بی پروا به گرگ، گراز، خرس و موجودات بزرگتر از خود حمله می‌کند. سگهای سرابی تربیت پذیر و کاملاً مطیع صاحبان خود هستند. با افراد خانواده مهربان و صمیمی هستند ولی با مشاهده غریبه یا خطر به شدت تهاجمی می‌شوند.

سرابی سگی بزرگ جثه ، قوی هیکل ، عظلانی ، با ظاهری جدی ، موقر و ترسناک ، با سری بزرگ و کمی خرطوم مانند است. پوست در نواحی زیر گردن شل و آویزان است. آرواره قیچی مانند ، دندانها بزرگ و محکم ، فک و دندانها به طور موازی بر روی هم قراردارند. معمولاً گوش سگهای این نژاد که برای جنگ با سگها و به عنوان “سگ جنگجو” به کار گرفته می شود جراحی شده و به صورت چوپوقی کوتاه می شود ، تا ازجراحت گوش در نزاع باسگها جلوگیری شود.

هر چقدر جثه سرابی بزرگ تر و سنگین وزن تر باشد از اصالت و مرغوبیت بیشتری برخورداراست. سرابی در دو نوع موصاف(زبر) و نوع پر مو و نرم وجود دارد.

در سگهای سرابی که دارای پوشش بدن پرمو هستند پاهای حیوان واجد موی بلند بوده ، این امر موجب می شود تا در طبیعت سرد و یخبندان کوهستان ها به راحتی بتواند بر روی برف و یخ راه برود و در نوع موصاف پنجه ها بزرگ و پهن است که کمک بسزایی در حرکت حیوان بر روی برف و یخبندان دارد. پوست حیوان بسیارضخیم و کلفت بوده به طوری که در نزاع و جنگ با سگها دندانهای سگ مهاجم در او اسر نکرده و این امر موجب شده به عنوان “سگ جنجو” بی همتا مطرح باشد.

سگ سرابی در رنگهای سیاه ، طوسی ، سفید ، سفید با پوزه و گوشهای سیاه و یا رنگهای سیاه ، طوسی و سفید همراه با لکه های زرد یافت می شود. در سگهای به رنگ سیاه یا سفید باید حاله ای به رنگ زرد وجود داشته باشد در بعضی موارد سگها به رنگ زرد ، طوسی و با سر ، پوزه و گوشهای به رنگ سفید است. این نژاد از حس بویایی و حس ششم بالایی برخوردار است ، بر خلاف جثه سنگین و بزرگش دارای حرکات سریع و چالاک است.

وزن و اندازه سگهای سرابی

به علت گوناگونی انواع مختلف سرابی ها و عدم اصلاح نژاد علمی ، پرورش دهندگان سگ سرابی ، در گونه های مختلف ، متفاوت است.

قد و وزن سرابی ها

وزن از۵۰ تا۱۲۰ کیلوگرم

اندازه۵۰ تا ۷۵ سانتیمتر

مراقبت های بهداشتی

این نژاد به علت سلامت و اصالت نژادی ، از مقاومت بالایی در برابر بیماریها برخوردار است و بیماری خاصی در مود این نژاد مطرح نیست.

آراستن

جهت آراستن به علت پوشش بدن کوتاه و یا کمی پرمو ، بورس زدن روزانه و حمام در پایان هر فصل و مواقع لزوم کافی است.

شرایط نگهداری

سرابی ها به علت دارا بودن روحیه فداکار ، آرام ، منطقی ، مهربان و فرمانبرداری که دارند حتی آنها را می توان در خانه های کوچک و آپارتمانها نگهداری کرد ، به شرطی که شرایط فعالیت بدنی در ساعاتی از طول روز فراهم شود ، ولی ایده آل ترین شکل زندگی به علت جثه بسیار بزرگ وی در منازل بزرگ و مزارع و به عنوان سگ پاسبان است.

در کل این این سگ دارای قدمت خیلی زیادی در ایران هستند و به نام ماستیف ایرانی نیز شناخته میشوند. و میشه سر منشا اصلی نژادهای کانگال و قفقازی را این سگ را دانست. جز سگهای گله و کاری دسته بندی میشوند.